Nowe swiatło, co to takiego?

Przeglądając cały Nowy Testament, nigdzie nie spotkamy, wypowiedzi Pana Jezusa, czy apostołów, zapowiadających, że w późniejszych latach chrześcijanie dostaną nowe światło. Biblia mówi jasno, w jakie dary zostali wyposażeni wierzący w zborach. I On ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych pasterzami i nauczycielami. Aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego (Efezjan 4:11,12).
Odstąpienie od tych wzorców musi zawsze wywołać konflikt - między Bogiem a ludźmi. Apostołowie, kiedy podejmowali jakąś decyzję, zawsze kierowali swą uwagę na to, że: Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my... To nie były tylko ludzkie przemyślenia, to słowo miało i ma moc, jest niezmienne i obowiązuje do dnia dzisiejszego. Postępowanie przewrotnego człowieka nie zmienia się od tysięcy lat.

Za dni proroka Samuela ludowi nie wystarczał prorok i kapłan, mówili: ustanów więc nad nami króla, aby nas sądził, jak to jest u wszystkich ludów. Ale Samuelowi nie podobało się to, że mówili: Daj nam króla, aby nas sądził. (...) A Pan rzekł do Samuela: Wysłuchaj głosu ludu we wszystkim, co mówią do Ciebie, gdyż nie tobą wzgardzili lecz mną wzgardzili, bym nie był królem nad nimi (1 Samuela 8:5-7).
Bóg dał Kościołowi Króla, Jezusa Chrystusa, który jest jego Głową, i On wyposażył ten Kościół w różne dary, aby był bezpieczny. "Kiedy Kościół śpi demony ciężko pracują" (Mat. 13:24-30; Ef.4:11,12). Pewnym ludziom nie wystarcza wzór ustanowiony przez Głowę, szybko dają się przekonać niektórym ludziom, o których pisał apostoł Paweł: Albowiem przyjdzie czas, że zdrowej nauki nie ścierpią, ale według swoich upodobań nazbierają sobie nauczycieli, żądni tego, co ucho łechce. I odwrócą ucho od prawdy, a zwrócą się ku baśniom; (2 Tym.4:3,4).

Wierzę w to, że chcesz słuchać tego, co mówi Bóg, ale czy w tym zamieszaniu słyszysz Jego głos? Młody Elichu stwierdza, że: Wszak Bóg przemawia raz i drugi, lecz na to się nie zważa. (Hioba 33:14) Kogo ty słuchasz? Kto w tej chwili jest twoim autorytetem? Komu dajesz pierwszeństwo? Nie odrzucaj poprawnej wykładni Słowa Bożego, na rzecz ludzi, którzy twierdzą, że ustanowił ich Bóg. Takich ludzi w historii chrześcijaństwa było wielu. Do poznania prawdy prowadzi tylko jedna droga, (Jana 14: 6) inne są ślepymi uliczkami (Mat. 7:13,14; Jan 14:6). Tylko jedna droga prowadzi do Boga. Na niej nie liczy się lojalność wobec ludzi, lecz posłuszeństwo wobec Najwyższego (1 Samuela 15:22) Czy słyszysz ten cichy głos? Ja, Pan, a takie jest moje imię, nie oddam mojej czci nikomu, ani mojej chwały bałwanom (Iz. 42:8).
Apostoł Jan zapisał kto wierzy w Syna, ma żywot wieczny, kto zaś nie słucha Syna, nie ujrzy żywota, lecz gniew Boży ciąży na nim (Jan 3:36). Kto chce mieć żywot wieczny, musi słuchać i wierzyć w Syna Bożego. Dobrze wiesz, że dziś na świecie zgodnie z proroctwem Chrystusa, jest wielu ludzi, którzy nie mają z Nim nic wspólnego. Będą mówić: (...) Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy w imieniu Twoim i w imieniu twoim nie wypędzaliśmy demonów, i w imieniu twoim nie czyniliśmy wielu cudów? A wtedy im powiem: Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie bezprawie (Mat. 7:22, 23). Pan Jezus nie potępi swych naśladowców, za to co im nakazał, (Mat. 10:7-15) ale tych, którzy będą dopuszczali się bezprawia.
Jeśli Pan Jezus powiedział: I wtedy ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego, i wtedy biadać będą wszystkie plemiona ziemi, i ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłokach nieba z wielką mocą i chwałą. I pośle aniołów swoich z wielką trąbą, i zgromadzą wybranych jego z czterech stron świata z jednego krańca nieba, aż po drugi (Mat. 24:30, 31). Albo: Oto przychodzi wśród obłoków, i ujrzy go wszelkie oko, a także ci, którzy go przebili, i będą biadać nad nim wszystkie pokolenia ziemi. Tak jest! Amen (Obj.1:7).

Russell i jego następcy wyśmiewali tych, którzy poważnie traktowali Słowo Boże:
"Gdy jest mowa o wtórym przyjściu większość Chrześcijan jest nauczana, że będą znaki na niebie i na ziemi, tłumacząc literalnie symboliczne orzeczenie Pisma Świętego, np. że literalne gwiazdy będą spadać na ziemię, że ziemia będzie spalona literalnym ogniem (...). Nic dziwnego, że inteligentni ludzie nie rozumiejąc znaczenia tych nauk biblijnych nie zwracając wcale uwagi, a prosty lud (...) Jedynie lud Boży posiadający Ducha Bożego może zrozumieć te rzeczy.
Czy tak uczył Pan Jezus? Poniżej masz dwa przykłady przeczących sobie wypowiedzi niewolnika z perspektywy tylko 11 lat:
"Biblia mówi tu o widzeniu, ale nie w sensie dosłownym, tylko w znaczeniu rozpoznania albo uświadomienia sobie. (...) Wyrażenie "każde oko go zobaczy" znaczy więc, że każdy sobie uświadomi, czyli zrozumie, że Chrystus jest obecny.

"Jezus oznajmił, że w tym okresie "słońce ściemnieje i księżyc nie da swego światła, i gwiazdy będą spadać z nieba. a moce niebios zostaną wstrząśnięte" (Mat. 24:29). Wypowiedź ta może odnosić się do literalnych zjawisk na niebie.

 

Za kim idziesz?

Siłą rzeczy właśnie ten "niewolnik", czyli zbór pomazańców, jest jedynym kanałem łączności uznawanym przez Boga i w "czasie końca" reprezentuje na ziemi Jego Królestwo.
Na świecie istnieje kilkanaście grup, które po części kontynuują naukę Russella. Wiele z nich ma własnego "niewolnika", swoich pomazańców, którzy uważają się za, jedyny kanał między Bogiem a ludźmi, wysyłają 144.000 ludzi do nieba. Który "niewolnik" jest prawdziwy? Ilu ludzi pójdzie do nieba, skoro każda grupa wysyła do nieba 144.000 "swych pomazańców"? Odpowiedź jest jedna: Ci, którzy wiernie przestrzegają nauk Pana Jezusa.
Twierdzenie, że:
Kościół otrzymał od Pana za pośrednictwem Russella wystarczającą ilość pokarmu (prawdy Bożej), aby swoje powołanie i wybór uczynić pewnym zwycięstwem. Russell oczekiwał powrotu Chrystusa Pana. Między rokiem 1872-1876, zrozumiał, że Biblia uczy bardzo wyraźnie, iż Chrystus ma powrócić na ziemię jako duchowa, niewidzialna istota. Wspólnie z ówczesnym braterstwem przyjął nieomylną chronologię, a w niej rok 1874, jako rok drugiej obecności Chrystusa.

Jeden pień, a jakże pokręcone są jego gałęzie, a to tylko dlatego, że nie uznano w pełni autorytetu Biblii i prawdziwej drogi, którą jest Jezus Chrystus. Owi nauczyciele, uciekają się do tekstu, który jest wentylem ucieczki od wcześniejszych bajek: Ale droga sprawiedliwych jest jak blask zorzy porannej, która coraz jaśniej świeci aż do białego dnia Przyp. Sal. 4:18). Tekst ten mówi o ludziach sprawiedliwych, których droga świeci jak blask zorzy porannej, ich uczynki i nauka są krystaliczne i jasne jak biały dzień. Nie ma on nic wspólnego z dozowaniem odpowiedniego zrozumienia Biblii. Niemożliwe jest, aby dwa słowa 'nowe światło', upoważniało kogoś do manipulowania Biblią do swych niecnych celów.
Ludzie ci używają tego wersetu jako wentyla awaryjnego, jako czarodziejskiej różdżki przez wypowiedzenie dwóch słów, 'nowe światło' i wszystko, co dotychczas było wg nich "objawieniem Bożym", przestaje być obowiązujące, do chwili błyśnięcia tzw. 'nowego światła na czas słuszny'.
Apostoł Jan pisząc list do zboru, wyjaśnił, od kogo pochodzi poznanie. A wy macie namaszczenie od Świętego i wiecie wszystko. Nie pisałem wam nie dlatego, że nie znacie prawdy, ale dlatego, że ją znacie i że żadne kłamstwo nie wywodzi się z prawdy (1 Jana 2:20,21) .

Jeden z naszych braci William Center, pełnił różne funkcje w Centrali w Brooklynie Był człowiekiem bez reszty oddanym Organizacji. Doświadczył wiele zmian w naukach Towarzystwo Strażnica i widział jak wielu ludzi zwątpiło. Urodził się w 1929 roku w Ambridge, Pensylvania. Jeszcze jako dziecko był na Kongresie w Ohio - Columbus, na którym przemawiał Rutherford. Nasłuchał się wiele rzeczy o nim i kiedy znajdował się w okolicy stadionu: "wyrwał się rodzicom i pobiegł do niego i uchwycił się jego płaszcza", co to było za przeżycie - wspomina, że:

W 1937 roku wszystkich świadków spotkało prześladowanie. Jego rodzice zostali aresztowani. za, noszenie plakatów na których było napisane: "Religia to pułapka szatana". Później dowiedział się, że władze nie ingerowałyby, gdyby ten napis brzmiał: "Fałszywa religia to pułapka szatana". Po tych akcjach wielu członków wycofało się z Organizacji. Warto tu przypomnieć, że do 1969 roku Towarzystwo głosiło, iż nie jest religią. Nowe światło błysnęło w książce pt.: "Prawda, która prowadzi do życia wiecznego". Tym samym obaliło wcześniejszą naukę która głosiła, że:
"W ogóle nie ma czegoś w rodzaju religii chrześcijańskiej, ponieważ prawdziwe chrześcijaństwo nie jest religią".
"W 1940 roku zostałem ochrzczony na konwencji w Detroit. W wieku 13 lat byłem odpowiedzialny w zborze za kolportaż W mojej służbie "chodzenia od drzwi do drzwi", rzadko atakowano moje poglądy. Czułem się tak bezpieczny, bo wierzyłem, że to, czego mnie nauczano było prawdą. W rzeczywistości cieszyłem się, gdy ktoś się ze mną nie zgadzał. Czasami zapytywano mnie: czy narodziłem się na nowo; odpowiadałem: Tak! I myślałem sobie: a teraz porozmawiamy o czymś ważnym".

"W 1947 roku miałem 18 lat i rozpocząłem służbę pionierską. W 1950 roku wiosną zostałem zaproszony do pracy w Domu Bethel w Brooklynie. Moim pierwszym zadaniem była praca kelnera, a po sześciu tygodniach przeniesiono mnie do Działu Kolportażu w biurach przy Adam Street 117. Około sześć miesięcy później, przeniesiono mnie do Działu służby, którym kierował T.J. Sullivan. Co za przywilej, pomyślałem sobie. Dział ten organizował zgromadzenia obwodowe, zatwierdzał zgromadzenia okręgowe i był odpowiedzialny za mianowanie sług. Także rozwiązywał problemy i odpowiadał na pytania biblijne zadawane przez zbory i działał jako komitet odwoławczy.

Byłem odpowiedzialny za jedną trzecią Stanów Zjednoczonych, od Pensylwanii na południe, aż do Teksasu. Jeśli na jakiś list nie potrafiłem odpowiedzieć, kontaktowałem się z T.J. Sulivanem, który czasami kontaktował się z vice prezesem Fredem Franzem (zmarł w 1993 roku) lub prezesem Nathanem Knorrem (zmarł w 1977 r.) Franz zwykle odpowiadał na zagadnienia doktrynalne, a Knorr na sprawy organizacyjne. Także pracowałem w radiowym programie w stacji należącej do Towarzystwa (WBBR). Stacja ta została sprzedana 15 kwietnia 1957 roku.

W grudniu 1951 roku kiedy prezes Knorr odwiedził mój dział, miałem na biurku około trzydziestu listów od rodziców, którzy pytali się, czy szczepienie przeciw ospie, było niezgodne z postanowieniem Bożym. Na ten temat "Ciało Kierownicze" wypowiadało się dwa razy:

"Szczepienie jest bezpośrednim pogwałceniem Wiecznego przymierza jakie Bóg zawarł z Noem po potopie".
"Szczepienie, jako bezpośrednie wstrzykiwanie materiału zwierzęcego do strumienia krwi jest bezpośrednim pogwałceniem świętego prawa Boga Jehowy".
"Moje stanowisko w tej kwestii nie pokrywało się ze stanowiskiem Towarzystwa. Kiedy prezes zapytał co te listy tu robią - odpowiedziałem, że nie jestem przekonany, aby stanowisko Towarzystwa w tej kwestii było właściwe.
Odpowiedział mi, że od wyznaczania stanowiska jest ktoś inny - nie jest to moja sprawa. Po tej rozmowie wysłano mnie na kongres jako mówcę. Kiedy wróciłem, przekonałem się, że na te listy już odpisano. Dowiedziałem się z Lederle Laboratories, które produkowały szczepionkę przeciw ospie, że powstawała ona w procesie, który nazywał się avianzation, gdzie była ona hodowana w rozwijających się kurzych embrionach, przy czym w ogóle nie używano krwi".

 

Czy Bóg zmienił zdanie?

"Ku mojemu zdziwieniu w liście skierowanym do zborów z 15 kwietnia 1952 roku Towarzystwo przemawiające w imieniu Boga, zmieniło zdanie na temat szczepionki. Między innymi w liście czytamy:
"w sprawie szczepionek każdy powinien decydować za siebie, a więc brak jakichkolwiek sprzeciwów natury Biblijnej.
Kiedy nastąpiła ta zmiana wraz z innymi świadkami próbowałem w jakiś sposób usprawiedliwić Towarzystwo, ale jakim prawem w to wszystko mieszali Boga? Błędny zakaz szczepienia wywołał kilka poważnych problemów. Na przykład: warunkiem przyjęcia do szkoły było przedstawienie zaświadczenia o szczepieniu. Wielu rodziców wolało nie posyłać dzieci do szkoły niż pogwałcić prawo Strażnicy. Inni używali kwasu w celu wypalenia dziury na udzie, która miała symulować bliznę po szczepieniu. Pielęgniarz Kaplan podpisywał zaświadczenia, które Joanna - (później moja żona) przedstawiła władzom szkolnym, aby uzyskać wstęp do szkoły.
Kuzyn Joanny miał trochę mniej szczęścia. Podczas wypalania ciała, które miało symulować szczepienie, nieszczęśliwie kwas rozlał mu się na udo, blizny zostały do dzisiaj. Powiedziano mi, że A.E. Ilett, lekarz w Bethel wypisywał zaświadczenia bez szczepienia. Musiało tak być, bo bez zaświadczenia misjonarze nie mogliby opuścić kraju. Towarzystwo wraz z 'nowym światłem' zaczęło mieć wiele problemów i dlatego zmieniono politykę w tej dziedzinie. W książce pt.: "Wiara w Marszu", pióra długoletniego ŚJ., czytamy, że: "Z Ministerstwa Zdrowia przyszło polecenie, aby zaszczepić mężczyzn w wieku poborowym. Wszyscy Świadkowie odmówili i dlatego zostali uwięzieni w izolatkach."
Tysiące Świadków było przekona­nych, że nie szczepiąc się, zacho­wują prawo Boże. Jak się okazało, Towarzystwa okłamywało władze szkolne. Niepotrzebnie wielu męż­czyzn przebywało w izolatkach, tysiące ludzi złożyło swoje życie na ołtarzu błędnej nauki Strażnicy? Członek Ciała Kierowniczego Schreder, (zmarł w 2006 r) powiedział, że Ś.J. nie powinni czytać innych publikacji, bo to odciąga ich od pracy w terenie.
Wyjaśniono, że jeśli dane książki zawierają coś pożytecznego, to Towarzystwo przekaże to Ś.J. w skondensowanej formie, gotowe do przeczytania w ciągu kilka minut. Była to zwyczajnie subtelna forma cenzurowania, a i tak było wiadomo, że nie można czytać książek o Towarzystwie - napisanych przez byłych Świadków - nazywanych odstępcami.
Często się mnie pytano: co daje Ś.J. taką żarliwą gorliwość do propagowania swoich przekonań, a nawet do poniesienia śmierci za nie? Świadkowie wierzą, że Towarzystwo posiada autorytet do przemawiania w imieniu Boga, i dlatego służą i umierają tak, jak dla Boga.

To, czego naucza Towarzystwo ma wyraźne odbicie w postawie Świadków. Interesująca rozmowa odbyła się u mnie w pokoju w Domu Bethel, pomiędzy Kauradem Franke, który był sługą Oddziału z Niemiec i Brauch Serwant, sługą Oddziału ze Szwajcarii. W czasie tego spotkania spytałem się Franke o szczególną ochronę jaką Bóg roztoczył nad Ś.J. w obozach koncentracyjnych podczas drugiej wojny światowej. Powiedział mi, że:
"Pod koniec lat trzydziestych Sędzia Rutherford przemawiając na konwencji w Niemczech powiedział braciom, że w chwilach niebezpieczeństwa mogli oczekiwać specjalnej opieki, ze strony Boga, jeśli tylko byli Jonadabami. (drugie owce) Wiara w Bożą ochronę pomaga wytłumaczyć, dlaczego dwa tysiące świadków bez strachu stanęło i umierało przed plutonami egzekucyjnymi Hitlera. Powiedziano im, że Bóg zatrzyma kule.
Wytłumaczono, że Jonadabowie nie mogą być zabici z powodu swego oczekiwania życia na ziemi. Natomiast "ostatek"- (ludzie, którzy według tej nauki pójdą do nieba, muszą umrzeć - (przypis autora) Franke opowiadał, że przed przemówieniem Rutherforda w Niemczech należało do tej grupy 80 procent ŚJ., po tym przemówieniu liczba "ostatka" spadła do 20 procent".

Iluzja opieki została całkowicie rozwiana podczas wojny. Brat Franke opowiadał, jak pięciu braci należących do klasy Jonadabów, odmówiło schronienia się do bunkra podczas nalotu. Jedna z bomb spadła dokładnie w miejsce gdzie prowadzili swoje dzienne studium biblijne. Wszyscy zostali zabici. Bracia, którzy o tym usłyszeli, byli całkowicie zaskoczeni, że Bóg nie ochronił Jonadabów, jak to zadeklarował Rutherford. Przez tą naukę w samych Niemczech straciło życie około 2000 Świadków.

 

Główna przyczyna zmiany nauk

Niżej podane wytłumaczenie nie ma poparcia w Biblii, ani w historii tego ruchu. Każda nauka, jeśli nie w całości, to częściowo była zmieniana kilkakrotnie w okresie powstania tej grupy tj. 117 lat temu:
"Jeżeli Świadkowie Jehowy, otrzymują "pokarm na czas słuszny", to dlaczego od czasu do czasu ich poglądy na pewne nauki się zmieniają? Biblia odpowiada na to: "Droga sprawiedliwych jest jak blask zorzy porannej, która coraz jaśniej świeci aż do białego dnia" (Przyp. 4:18). "Niewolnik wierny i rozumny" przeżywa to samo, co zbór w pierwszym stuleciu, który również posiadał tylko częściową wiedzę. (...) "Niewolnik" nie jest natchniony przez Boga, lecz stale bada Pismo Święte i starannie ocenia wydarzenia światowe, jak również sytuację ludu Bożego, żeby mieć orientację w spełnianiu się proroctw biblijnych. Na skutek ludzkiej ułomności nieraz może się zdarzyć, że zrozumie coś tylko częściowo lub nieściśle, a w rezultacie potrzebne jest skorygowanie".

Na nic się zda podpieranie tej nauki wypowiedziami polityków, czy byłych prezesów Towarzystwa Strażnica. Krótko przed swą śmiercią, czwarty prezes Towarzystwa Strażnica Fyderick W. Franz, powiedział:

"Patrząc wstecz na 99 lat mego życia, stwierdzam, że Jezus Chrystus przez cały czas posługuje się organizacją w coraz wspanialszy sposób. Nie mógłby nią kierować zwykły człowiek - musi to być Pan Jezus Chrystus (...) Sprawą tą nie zawiaduje pojedynczy człowiek. Nasza organizacja ma charakter teokratyczny i działa w sposób teokratyczny, a więc jest kierowana przez Boga. Żaden człowiek, nawet założyciel Towarzystwa Strażnica, nie może być wychwalany ani sam nie może przypisywać sobie zasług za to, co się dokonuje na całej ziemi'.
Powinniśmy słuchać wskazówek, które Jezus Chrystus jako Głowa zboru chrześcijańskiego przekazuje za pośrednictwem "niewolnika wiernego i rozumnego" - ustanowionego przez Boga kanału łączności z Jego ziemską organizacją.

Głowa Kościoła - Jezus Chrystus powiedział: Niebo i ziemią przeminą, ale słowa moje nie przeminą (Mat.24: 35). To nie Pan Jezus inspiruje tych nauczycieli, którzy zmieniają Jego naukę. Jeśli masz co do tego wątpliwości udaj się do źródła, czystej wody, skonfrontuj tę naukę w świetle Biblii, nie pozwól aby ktoś bazował na twoim niedoinformowaniu, strasząc cię Bogiem.

"Straż", wydane w 1916 r. Vol. V. NO. 11,12

Będziesz mógł żyć wiecznie w raju na ziemi s.146 § 13 wyd 1984 r. (podkr. autora)

Wiedza która prowadzi do żywota wiecznego s. 106 § 15 wyd. r. 1995)

Strażnica CII/4, s.22

Strażnica z 1 grudnia 1916 r str.6006

Prawda was wyswobodzi s.295

Złoty Wiek 2/4 1931 r. s.293 (wyd. ang.).

Złoty Wiek 24 IV 1935 s. 471 (wyd. ang.)

Strażnica CII/4 s.27

Strażnica, 1 maja 1993 r., nr 9,s. 18, §.12,13).

Strażnica, nr.19/1990 s.30 i 31).