Jeremiasz - przykład dla proroków

Był wielkim samotnikiem niezrozumiany i prześladowany przez własną rodzinę nigdy się nie ożenił, nie został ojcem, uwięziony i torturowany z po­wodu swych proroctw. Był człowiekiem twardym. Jego siłą był Bóg. Jego proroctwo jest pełne gniewu, pocieszenia, którym celem jest nawrócenie ludzi
Był przyjacielem Boga, pełen gwałtownej miłości, cierpiący. Tym co go trzymało przy wierze było Słowo Boże
Ilekroć otrzymywałem Twoje słowa, pochłaniałem je, a Twoje słowo stawało się dla mnie rozkoszą i radością serca mego. Bo imię Twoje zostało wezwane nade mną, Jahwe Boże Zastępów. Jer. 15:16
Uwiodłeś mnie, Jahwe, a ja pozwoliłem się uwieść; ujarzmiłeś mnie i przemogłeś. Stałem się codziennym po­śmiewiskiem, wszyscy mi urągają. Albowiem ilekroć mam zabierać głos, muszę obwieszczać: Gwałt i ruina! Tak, słowo Jahwe stało się dla mnie każdego dnia zniewaga i pośmiewiskiem (Jer. 20:7,8)
Żyjąc w tragicznym okresie w którym dokonał się upadek Królestwa Judy, został posłany, aby niszczyć, burzyć i obalać. Mimo swej łagodności musiał walczyć przeciwko swoim, kró­lom, kapłanom i fałszywym prorokom. Jego samotność jest związana z treścią posłania, które zostało mu powierzone. Rozdarty wewnętrznie z powodu swej misji, lecz nie umiejący się z niej wyzwolić.
Dzięki relacji z Bogiem i cierpieniu zostaje z tego rozdarcia oczyszczony. Zrozumiał znaczenie jakie ma serce w relacjach wiary i w posłuszeństwie: Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i niepoprawne - któż je zgłębi (Jer. 17:9).

Jego proroctwo jest całkowicie odwrotne od fałszywych proroków natury religijnej czy politycznej
Jego proroctwo ma cele dalekosiężny, aby narody otworzyły się na nowe przymierze o wiele szersze niż pierwsze (Jer. 31:31-34)
Jest na każdym kroku prowokowany, ale nie rozczula się nad sobą. Zajęty jest oczyszczeniem serca, oswobodzeniu go z wszelkiej zależności, po to by móc odnaleźć wolę Bożą.

Stara się wiernie odczytać wolę Bożą w kontekście skłóconego miasta, oddającego cześć bożkom, zagubionego, upokorzonego i okaleczonego. Co to znaczy być głosem prorockim i jaki sposób można tego dokonać?
Mieć pasje Jeremiasza, bezkompromisowość, niezłomna wierność Słowu. Nieść ludziom pociechę, która jest głównym przesłaniem tej księgi. Proroctwo to pomaga nam zrozumieć, że najważniejsze wartości to - wartości duchowe. Poddanie się z ufnością działaniu Bożemu, przede wszystkim w sytuacjach trudnych i bolesnych

 

Jeremiasz 18:1-12

W jakim czasie zostały wypowiedziane te słowa? Wiersz 18:11 wskazuje na rok 586 przed wielka karą zburzeniem Jerozolimy: "Oto przygotuje dla was nieszczęście i snuje przeciwko wam plan (Jer. 18:11)
Proroctwo jest wyrażone za pomocą formy pytającej: Czy nie mogę postąpić z wami domu Izraela, jak ten garncarz? Oto bowiem jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy, domu Izraela, w moim ręku (w 6)
Bóg postanowił Jerozolimę: zburzyć zniszczyć - w. 7. lecz jeśli się nawróci: utwierdzić i rozplenić. Po tym wyjaśnieniu nadchodzi moment konkretnego zastosowania: Oto przygotuję dla was nieszczęście i snuje na przeciw wam plan. Nawróćcie się więc każdy ze swej złej drogi...w 11,12

Prorok Jeremiasz zaczął rozumieć na czym polega modelowanie, aby ukształtował go Boski garncarz. Jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy w moim ręku (18:6 b) Prorok Izajasz pisał: O co za przewrotność! (Czyż może być garncarz na równi z gliną stawiany? Czyż może mówić dzieło o swym twórcy : Nie uczynił mnie, i garnek rzec o tym, co go ulepił: Nie ma rozumu? (Iz. 29:16)
Kiedy człowiek zatraca sens dzieła stwarzania, traci rozum, chce odwrócić rolę, pozwala sobie dyktować Bogu, co powinien robić (jak garnek do garncarza) Biada temu, kto spiera się ze swoim twórcą, dzbanowi spomiędzy dzbanów glinianych! Czyż powie glina temu co ja kształtuje: Co robisz?, albo jego dzieło powie niezdaro? Iz. 45:9) Również Ap. Paweł w Liście do Rzymian pisze: Człowiecze czym, że ty jesteś, byś mógł się spierać z Bogiem? Czyż może naczynie gliniane zapytać tego, kto je ulepił: Dlaczego mnie takim uczyniłeś? Czyż garncarz nie ma mocy nad gliną i nie może z tej samej zaprawy zrobić jednego naczynia ozdobnego, drugiego zaś na użytek nie zaszczytny? (Rzym. 9:20,21)
Każdy z nas powinien sobie zadać pytanie:, jakie orędzie jest skierowane do mnie? Najlepszą odpowiedź otrzymamy modląc się trzymając się Słowa Bożego, odczytując wciąż na nowo ten tekst, również w świetle innych tekstów: Izajasza, Księgi Rodzaju, List do Rzymian.
Urok ten polega na tym, że odnawiamy w pamięci inne wersety wspierające ten temat, niejako przechadzać się po łąkach Pisma Świętego i jakby nawlekać na sznur perły, tak, że te słowa- perły dopełniają się nawzajem i pozwalają nam zrozumieć sens Bożego światła, pozwalając nam wniknąć w tajemnicę słowa Boga.

 

 

 

 

Pierwsza modlitwa

Psalm 100:3 który bezpośrednio mówi o garncarzu, jest to hymn pochwalny wprowadzający w modlitwę: Wiedzcie, że Pan jest Bogiem: On sam nas stworzył, my jego własnością, jesteśmy jego ludem, owcami pastwisk jego.
Podobnie Psalm 96:5) Bo wszyscy bogowie pogan to ułuda, a Pan uczynił niebiosa... Oddajcie Panu chwałę Jego imienia. Oddajcie pokłon odziani w święte szaty... Mówcie wśród pogan: Pan jest królem!
Wszystkie te wersety wyrażą nasze uznanie, że należymy do Boga. Różnica między wierzącym a niewierzącym polega na niezdolności uwielbiania. W niektórych częściach świata słyszymy o bardzo wierzących ludziach, nie można tego powiedzieć o Europie, gdzie ludzie są obojętni, zatracili poczucie, że są stworzeniem.

 

Oparcie się o działanie Boga

Każdy z nas ma zatem odpowiedzialność za własny los, za swoje życie w dobrym lub złym. Niewierzący mimo to, że jest poważnym, uczciwym, lojalnym, czującym odpowiedzialność za swoje życie myśli, że wszystkie leży na jego barkach, czasem ciężar ten może go przygnieść. Kto ma wiarę wie, że nie jest sam, nawet jeśli błądzi, wie, że garncarz gotowy służyć mu pomocą.
Bóg, który nic nie czyni wbrew naszej wolności, uczyni dla nas wszystko jeśli tego chcemy; Będzie nam podporą i będzie towarzyszył nam w drodze trudnej i pełnej błędów. Ufaj, że Bóg jest z Tobą, że cię kształtuje, popiera Twoją misję, życie i przyszłość
To Bóg kształtuje Kościół i jego duchowych przywódców przez swoje Słowo. Pozwólmy mu się kształtować po Jego myśli. Jego miłosierdzie potrafi sięgnąć po to, aby stworzyć nowe dzieło, by przywrócić je do miłości.

Księga Jeremiasza ma zatem duże znaczenie dla dzisiejszej cywilizacji, dla tych wszystkich, którzy czują się odpowiedzialni za ekologię, problem głodu
Bóg jest z nami, jest blisko, jest gotowy dać nam nowe szansę; również kara jest znakiem Jego miłosierdzia. Również niepowodzenia w życiu, grzech, błąd może On obrócić w dobro
Jest to wspaniała synteza relacji Bóg - człowiek. Gdy się nawrócicie...
Modląc się przyjrzyjmy się w pokoju naszemu życiu, z jego błędami niepowodzeniami, omyłkami
Pozwólmy aby serce podyktowało nam modlitwę. Często skarżymy się: Panie dlaczego choruję, dlaczego nie posiadam darów, które rozdajesz, dlaczego nie dałeś mi pewnych możliwości? Bóg kształtuje swój Kościół, ale może go również odtrącić
Przejawia się to w obrazie proroka (Jerozolima ze świątynią została zniszczona) Ile denominacji przeminęło. Zostały wrzucone z powrotem do glinianej zaprawy: Kościół Efezu, Laodycei, Antiochii. Bóg pozwolił aby upadł Kościół Augustyna, Cypriana, Ignacego z Antiochii. Były to wspaniałe naczynia, a zniknęły. A co pozostało z tych miejsc, w których nauczał Paweł? Kościół jest wieczny, ale nie Kościoły.

Historia uczy nas, że Bóg burzy w jednym miejscu, a buduje w drugim, ponieważ jest Panem dziejów i Panem Kościoła. Nie sprzeciwiaj się akceptacji planów Bożych, co do życia, nauki i postępowania Kościoła.