Do czego powołał cię Bóg?

Dlatego, bracia, tym bardziej dołóżcie starań, aby swoje powołanie i wybranie umocnić; czyniąc to bowiem, nigdy się nie potkniecie. (2 Piotra 1:10)

  • Niemożliwą jest rzeczą w Kościele Chrystusowym wypełniać Jego wolę nie znając swego powołania.
  • Nie może Kościół funkcjonować prawidłowo, kiedy krzątający się tam ludzie nie znają swego miejsca. Niektórzy mają problem uznania Głowy Kościoła za swego Pana i Zbawiciela. Inni ciągle pytają; czy są zbawieni. Niektórzy nie mają pewności - czy Bóg naprawdę ich powołał.

Co na temat powołania Bożego mówi Biblia?

List Rzymian. 8:28-30) "A których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych i uwielbił." "Według powziętego z góry postanowienia Boga, Ojca, poświeconych przez Ducha ku posłuszeństwu i pokropieniu krwią Jezusa Chrystusa: Łaska i pokój niech się rozmnożą". (1 Piotra 1:2)
Te i inne fragmenty Biblii przekonują nas, że wybranie jest zgodnie z wolą Bożą. A których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał, tych usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych i uwielbił.
Niektórzy próbują swą naukę podeprzeć twierdzeniem, że Bóg pewne rzeczy przewidział. Bóg to nie człowiek. On wie jaka będzie przyszłość. Kiedy nas jeszcze nie było na świecie, Bóg wiedział, którzy to nie oddadzą czci antychrystowi. "I oddadzą pokłon wszyscy mieszkańcy ziemi, każdy, którego imię nie jest zapisane w księdze żywota Baranka, który został zabity" (Obj. 13:8) Na podstawie swej wiedzy wybrał, ludzi nie dlatego, że byli lepsi od innych, dzięki ich staraniu, ale przez swoją łaskę: (Ef.2:8-10)

 

Boże wybranie

Mamy wiele przykładów w Biblii mówiące o Bożym wybraniu. Jeśli Bóg wybiera Cię do jakiegoś dzieła, to znaczy, że możesz to uczynić. Jednym z takich przykładów jest Jeremiasz: "Wybrałem cię sobie, zanim cię utworzyłem w łonie matki, zanim się urodziłeś, poświęciłem cię, na proroka narodów przeznaczyłem cię. (Jer. 1:5-8) Prorok ten był świadom, że może wykonać tak trudną misję tylko z Bożą pomocą. Niezmordowany apostoł narodów pisał o sobie, że: "upodobało się Bogu, który mnie sobie obrał, zanim się urodziłem i powołał przez łaskę swoją. (Gal. 1:15)
Nie uciekajmy przed tym, do czego powołał nas Bóg, lecz tak jak ap. Paweł i inni mężowie wiary wypełniajmy Boże polecenia. On zaznał, co to głód, ból, kamienowanie, odtrącenie, a mimo to napisał: "Dotychczas nie byliście wystawieni na próbę ponad ludzkie siły. Bóg jest godny zaufania i nie pozwoli na to, aby próba przekraczała wasze siły; jeżeli was doświadcza, daje również siły do wytrwania i możliwości wyjścia ob­ronną ręką." (1 Kor. 10:13)
Jeśli Bóg nakazuje ci jakieś zadanie nie mów ja tego nie potrafię, bo wszystko mogę w Chrystusie Panu naszym. Boża wieczna wiedza przerasta ludzki rozum. Wiara jest podstawą spełnienia się naszych nadziei i rękojmią tego, czego jeszcze nie widzimy. (Hebr. 11:1; Rzym.1:19) Nie staraj się wszystkiego brać na rozum, choć takich ludzi nigdy nie brakowało i nie brakuje. Jednak Bóg ich napomina: Biada temu, kto się spiera ze swoim stwórcą, skorupka wśród glinianych skorupek (Iz. 45:9- 13)

 

Czas i wieczność jest w mocy Boga

Dla Niego czas nie istnieje. Nasza służba tu na ziemi jest bardzo krótką alejką, którą musimy przebyć. On nazywa każdą gwiazdę po imieniu, każdy nasz włos jest policzony, ma dbanie o ptaki i wszystko co chowa się pod Jego wszechpotęgą. "To głupota prowadzi człowieka na manowce, a potem jego serce wybucha gniewem na Pana" (Przyp. 19:3).

 

Powołanie i zbawienie

My jednak powinniśmy dziękować Bogu zawsze za was, bracia, umiłowani przez Pana, że Bóg wybrał was od początku ku zbawieniu przez Ducha, który uświęca, i przez wiarę w prawdę (2 Tes. 2:13,14). To Duch Święty pomaga nam poznać prawdę i w tym temacie (Jan 16:13)
Który nas wybawił i powołał powołaniem świętym, nie na podstawie uczynków naszych, lecz według postanowienia swojego i łaski, danej nam w Chrystusie Jezusie przed dawnymi wiekami". (2 Tymoteusz 1:9)
Jest to powołanie święte, ponieważ powołuje nas Święty Bóg. Paweł lustruje powołanie do zapaśnika. W zapasach używamy wszystkich części ciała, tak samo powinno być zaangażowane w uzyskaniu celu (2 Tym. 2:5) Łaska zaczyna się tam gdzie ludzkie zabiegi się kończą.

 

Ci co odpadli

Biblia podaje nam ludzi, którzy byli zaangażowani w budowaniu no­wych zborów. Apostoł Paweł w Liście do Kolosan wymienia Łukasza lekarza umiłowanego, i Demasa. (Kol. 4:14) Pięć lat później kiedy pisał Drugi List do Tymoteusza ze smutkiem donosi: Demas nas opuścił, umi­łowawszy świat doczesny, i odszedł do Tesaloniki.. (2 Tym. 4:10).
Ewangelista Łukasz w dziewiątym rozdziale (Łuk.9:51-62) wspomina ludzi, którzy chodzili z Panem, ale Potem wyznaczył Pan innych, siedemdziesięciu dwóch. (Łuk. 10:1) Jan donosi, że: Od tej chwili wielu ucz­niów jego zawróciło i już z nim nie chodzili. (Jan 6:66).

 

Do czego powołuje nas Bóg?

Bóg zbawia nas abyśmy wypełnili jego zamysł. Jednak Pan Jezus przestrzega, że nie wszyscy swoje powołanie odczytują prawidłowo: "Albowiem wielu jest wezwanych, ale mało wybranych". (Mat. 22:14)

  • W służbie dla naszego Pana powinniśmy mieć niepodzielny umysł. Powinniśmy mieć tylko jeden cel w życiu: Przede wszystkim szukajcie Królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, a wtedy wszystko inne dostaniecie (Mat. 6:33 NT.WP)
  • Musimy wiedzieć dokąd zmierzamy i jak się tam dostać. Musimy iść drogą w wyznaczonym kierunku nie dać się zatrzymać, ani zwieść.

"Ludzie szli tłumnie za Jezusem i wtedy on zwrócił się do nich: Jeśli ktoś przyłącza się do mnie, a nie wyrzeknie się własnego ojca, matki, żony dzieci, braci sióstr, a nawet siebie samego, ten nie może być moim uczniem. Nikt z was nie może być moim uczniem, jeżeli nie rozstanie się z wszystkim co posiada"(Łuk. 14:25-27, 33 NT. WP).

Boża wola i Twoja posłannictwo, przecinają się. Musimy umrzeć dla świata, aby niepodzielnie żyć dla Jezusa. Nasze am­bicje, nasze ego musi umrzeć, dopiero potem Jezus będzie budował. (Łuk. 14:33)
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci, jeśli się kto nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do Królestwa Bożego. (Jan 3:5) (Mar. 10:29-31) (Łuk. 10:3,4) (2 Król. 4:29)

(Hebr. 12:1) biegnijmy i nie dajmy się zatrzymać, ani zwieść przez grzech i niepotrzebne ciężary, które mogą nam w tym biegu niepotrzebnie ciążyć i przeszkadzać. (Hebr. 10:36)
Niech te słowa będą dla nas zachętą: Nie jakobym już osiągnął albo już był doskonały, ale dążę do tego, aby pochwycić, ponieważ zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa. Bracia ja o sobie samym nie myślę, że pochwyciłem, ale jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, i zdążając do tego, co przede mną, Zmierzam do celu, do nagrody w górze, do której zostałem powołany przez Boga w Chrystusie Jezusie. Ile nas tedy jest doskonałych, wszyscy tak myślimy; a jeśli o czymś inaczej myślicie, i to wam Bóg objawi; Tylko trwajmy w tym, co już osiągnęliśmy. (Filip. 3:12-16)