Czy masz otwarty umysł na nowe poglądy?

Władcy Japonii twierdzili, że Japonia to "kraj boski", nie chcieli więc dopuszczać, by jakaś "chrześcijańska" religia podważyła ich system zarządzania. Zagorzali izolacjoniści, którzy pragnęli utrzymać dotychczasową se­pa­­­rację Japonii, uciekali się do stosowania terroru dokonując zamachu na premiera oraz napadając na cudzoziemców. Wbrew polityki izolacjonizmu Japonia bardzo się opóźniła pod względem rozwoju przemysłu. Mimo ta­kiego rozwoju techniki jaki jest w Japonii, nie zabrakło tam izolacjonizmu umysłowego. W istocie przezwyciężanie skłonności do odrzucania nowych poglądów to poważne zadanie nie tylko dla współczesnych Japończyków, lecz właściwie dla wszystkich ludzi?
A jak Ty, Czytelniku, zapatrujesz się na kwestię "izolacjonizmu umysłowego"? Czy nie mógłbyś, jak Japonia w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia, odnieść więcej pożytku z otwarcia umysłu na nowe poglądy? Niektórzy ludzie nie dopuszczają do swego umysłu żadnych nowych poglądów. Nie przyjmują ich może po prostu dlatego, że są odmienne od ich dotychczasowego zapatrywania.

Strażnica z 1989 r. ubolewała nad tym, że: "pewna Dunka w liście do redakcji tygodnika Hjemmet napisała: 'Nasz dom bez przerwy nachodzą Świadkowie Jehowy. Strasznie mnie to irytuje, ale nie mam pojęcia, jak ich się pozbyć. (...) Czy nie można by im tego naprzykrzania prawnie zabronić?" Stosowne będzie tu postawienie pytania redaktorom Strażnicy: Czy oni mają otwarty umysł na nowe poglądy?
Posłuchajmy, jakiej rady udzielił "niewolnik" swym poddanym w Strażnicy:
"Jak się zachowasz, gdy się spot­kasz z przewrotną nauką, a więc z przebiegłą argumentacją odstępców twierdzących, że to, w co wierzysz jako Świadek Jehowy nie jest prawdą?
Co na przykład zrobisz, gdy otrzymasz list lub jakieś pisemka i stwierdzisz, że ten materiał pochodzi od odstępcy? Czy ciekawość skłoni Cię do przeczytania go po prostu żeby zobaczyć, co tacy mają do powiedzenia?Może sobie pomyślisz: 'To mi nie zaszkodzi, przecież mocno stoję w prawdzie. A poza tym, jeśli rzeczywiście poznałem prawdę, nie ma się czego bać.
Nigdy nie powinniśmy zapominać, że wciąż tylko czyhają, aby załamać naszą prawość. Ich propaganda ma na celu osłabienie na­szej wiary, wystudzenie miłości do Boga, zasianie wątpliwości w umysłach - ba, wywołanie wrażenia, że raj duchowy wcale nie jest rajem. Jeżeli nie zostaną poczynione stanowcze kroki w celu przeciwdziałania takiemu podupadaniu pod względem duchowym, to wkrótce miłościwe wymagania Boże zostaną uznane za uciążliwe.
Zdrowy pokarm duchowy od "niewolnika wiernego i rozumnego' może się wydawać byle czym, a braterska społeczność miłujących się sług Jehowy - zbiorowiskiem wrogów. Wtedy zadowolenie, oczywiście spaczone, może zacząć sprawiać bicie współsług półprawdami i oszczerstwami. Prawda przetrzyma każdą pró­bę. Byli tacy ludzie, którzy tak sądząc, nakarmili swoje umysły odstępczym rozumowaniem, w skutek czego uwikłali się w beznadziejne pytania i wątpliwości."

Co to znaczy nakarmić swój umysł odstępczym rozumowaniem? Czy to odstępcze rozumowanie, to jest niezgadzanie się z naukami "organizacji" czy Pisma Świętego? Gdzie byliby dziś Japończycy, gdyby trzymali się izolacjonizmu umysłowego? Chyba tam, gdzie Świadkowie Jehowy na czele z tzw. "niewolnikiem wiernym i rozumnym" w zrozumieniu Biblii!
Dlaczego każdy ma słuchać i być otwarty na nauki Strażnicy, nato­miast nie czynią tego Świadkowie Jehowy w stosunku do innych nauk, społeczności itp.? Dlaczego "nie­wolnik wierny i rozumny" zakazuje swoim poddanym czytania innej lite­ratury, innego spojrzenia na Biblię? Bo wie, że "jego prawda" się nie ostoi, a nauki jakie głosi nie wiele mają wspólnego z Biblią.
Pewne przysłowie powiada: "W ciemności podejrzliwość rodzi potwory". Światłość nie boi się ciemności tylko odwrotnie. "Niewolnik" wie, że wielu chrześcijan ma głęboki szacunek dla Słowa Bożego, i wielu głosicieli doszłoby do wniosku, że jego nauki serwowane na łamach Strażnicy, pozbawione są nauk Biblii.

 

Odstępstwo od Biblii, czy Strażnicy ?

Wymyśleni odstępcy, których Towarzystwo Strażnica nazywa psa­mi, którzy wracają do wymiocin, lub przyrównuje do świń, które wracają do błota (2 P.2:20). Dzień sądny to rozstrzygnie.
Jeśliby byli świadkowie wracali do żywiołów świata, można by ich tak nazwać, ale ci głosiciele przedstawili "organizacji" jej błędne nauki.
Dlaczego "ten sprawiedliwy niewolnik" nie opublikuje tych odstępczych nauk na łamach Strażnicy, aby inni wiedzieli przed jakimi naukami mają się strzec?! Dlaczego tak uporczywie zakazuje tym małym słuchania tego, co inni mają do powiedzenia z Pisma Świętego? Odpowiedź znajdujemy w tej samej Strażnicy:
"strońcie od nich (odstępców), przestańcie się z nimi zadawać, w ogóle nie przyjmujcie go do domu, ani nie zwracajcie się do niego z pozdrowieniem (Rzym. 16: 17; 1 Kor. 5:11; 1 Jan 2:9-10).
Są to dobre rady, ale kogo one do­tyczą? Oczywiście tych, którzy przekręcają Słowo! Ap. Paweł wyraźnie wskazał, kogo się wystrzegać: "tych, którzy wzniecają spory i zgorszenia wbrew nauce którą przyjęliście". Od kogo ci bracia w pierwszym wieku przyjęli tą naukę: od samozwańców czy od Boga, przekazaną przez apostołów? Jeśli nauka nie jest zgodna z Biblią, to ktokolwiek ją naucza: "nie służy Panu naszemu Chrystusowi, ale własnemu brzuchowi i przez piękne, a pochlebne słowa, zwodzą serca prostaczków" (Rzym. 16:17-18).
"Niewolnik" nigdy nie odstąpił od nauk Jezusa, ponieważ nigdy ich nie głosił. Uczynił z Chrystusa: "Abaddon, (Apollyon), co znaczy Niszczyciel" (Obj. 9:10, 11) My wiemy jak nasz Pan ma na imię i kim jest? "Niewolnik" zwodzi serca prostaczków przez sentymenty do "samego siebie"? Uczy nienawidzić tych braci, którzy wykazali mu na podstawie Pisma odstępstwo. Za obrzuca ich różnymi osz­czerstwami, kłamiąc wbrew prawdzie? Ap. Jan całkiem wyraźnie nauczał "kto mówi, że jest w światłości, a brata swego nienawidzi, w ciemności jest nadal" (1 Jana 2:9-10).
Dlaczego Towarzystwo Strażnica obrało taką drogę? BO MOŻE MÓWIĆ TYLKO TO, CO MA W SERCU, BO Z OBFI­TOŚCI SERCA, USTA MÓWIĄ! "NIEWOLNIK" z Boga i z Biblii uczynił sobie straszaka, tak nie uczy Biblia, ale podstępny człowiek:
"Bóg nas uczy i ostrzega. Czyni to za pośrednictwem swego Słowa i wyraźnych wskazówek podawanych przez Jego widzialną organizację".
Bóg to nie człowiek, który by zmieniał swoje Słowo, z dnia na dzień. Panu Jezusowi dał wszelką moc i chwałę. Nie odbierał mu Boskości, nie nakazywał tzw. "niewolnikowi" obliczać czasy i chwile. Jednak ten "niewolnik" nigdy nie powiedział, że to "on napisał, głosił", zawsze zasłaniał się Bogiem - mówiąc, że Jehowa tak chciał.
Biblia mówi wyraźnie, co czeka tych, którzy z Boga i z Jego Słowa czynią kłamcę i zmieniają Jego prawa i zamiary. Ileż to razy wyznaczano lata Armagedonu, wiele osób należących do "organizacji" cieszyło się z takich przepowiedni, bo skończyłby się dla nich czas niedoli. Ale ten czas nie przyszedł w wyznaczonym przez "organizację" czasie, bo nie mógł przyjść, skoro Pan Jezus powiedział, że nikt nie wie, na czele z tzw. "niewolnikiem wiernym i rozumnym". I nic dziwnego, że wielu, którzy zostali okłamani i te kłamstwa przekazywali innym, potem musieli zbierać gorycz tej pracy w postaci szyderstw od ludzi, którym głosili. Postanowili więc odsunąć Strażnicę i dali wiarę temu, co mówi Bóg. Samozwańczy "niewolnik" nie lubi jak ktoś go poucza, mało tego, zachowuje się jak obrażona panienka pisząc:
"Niektórzy nawet posuwają się jeszcze dalej i twierdzą, że Świadkowie Jehowy nie znają prawdy. Że Ciało Kierownicze ŚJ lub inni odpowiedzialni bracia ograniczają wolność sumienia oraz 'prawo' do samodzielnego objaśniania Biblii" Spotyka się i teraz osoby posuwające się do tego, że sobie 'biorą za podstawę prywatną interpretacje Pisma Świętego; utrzy­mując na przykład, jakby posiedli pod tym względem szczególne zrozumienie (...)
Ktokolwiek szerzy prywatne poglądy stawiając w niekorzystnym świetle rady 'wiernego niewolnika' ustanowionego przez Chrys­tusa, ten nie trzyma się mocno "głowy". Toteż lojalni świadkowie na rzecz Jehowy powinni się strzec bezbożnego oddziaływania, które mogłoby ich ograbić z nagrody życia."
Kimże jest ten niewolnik, że rości sobie wyłączne prawo do wykładni Słowa, skoro sam pisze o sobie, że nie jest natchniony przez Boga? Czyż nie jest to przejaw pychy i arogancji w stosunku do każdego, kto śmie mu zwrócić uwagę? Czyż Pan Jezus nie powiedział, że wyśle pocieszyciela Ducha Świętego, który wprowadzi nas we wszelka prawdę (Jan 16:13).
Ci, którzy odeszli z "organizacji" właściwie odczytali kontekst Pisma. Dlatego "organizacja" tak zawzięcie i zdecydowanie zakazuje, nakazuje, abyś czasem nie chwycił się za Biblię i nie powiększył grona tych, którzy z niej odeszli. Oni wiedzą, że gdy lud złapie za Biblię, to jest ich koniec. Dlatego odwołują się do wszystkiego, do czego można się odwołać, a jest to zawarte choćby w tych słowach:
"Dlatego sobie postanów w sercu, że nigdy nawet nie tkniesz trucizny podawanej przez odstępców!"
Czyżby tą zakazaną trucizną była Biblia?  Prawdę pisał ap. Piotr, że od czasów Edenu diabeł nie zmienił swoich metod. Posługuje się zastraszaniem, podchwytliwymi pytaniami i odwołuje się do samolubstwa. (2 Pio­tra 2:1-3) Zakłamanie ma na celu stwo­rzenie pozorów czegoś wiarygodnego. Paweł wskazał na potrzebę stronienia od odstępców, którzy próżną mową naruszają Słowo. ­



1 marca 1989 r. s. 5 ustęp 1

Strażnica 15/ CVII s 5 ustęp 7:

Strażnica CVII/1 s. 14 par. 17