Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię (Mat 5:5).

Nie
może Boże Słowo mówić tak i nie na ten sam temat. Nie chcemy też
wkładać w usta Chrystusa, czy apostołów słów, które nie wypowiedzieli,
ani nie mieli na myśli. Apostoł Piotr porusza w swym Liście temat
ziemi: Ale my oczekujemy, według obietnicy nowych niebios i nowej ziemi, w których mieszka sprawiedliwość 2 Piotra 3:13).
Apostoł Jan w wizji zobaczył: I widziałem nowe niebo i nowa ziemię; albowiem pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma. I widziałem miasto święte, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba
od Boga, przygotowane jak przyozdobiona oblubienica dla męża swego. I
usłyszałem donośny głos z tronu mówiący: Oto przybytek Boga między
ludźmi! I będzie mieszkał z nimi, a oni będą ludem
jego, a sam Bóg będzie z nimi. I otrze wszelką łzę z oczu ich, i
śmierci już nie będzie; ani smutku, ani krzyku, ani mozołu już nie
będzie; albowiem pierwsze rzeczy przeminęły. I rzekł Ten, który siedzi
na tronie: Oto wszystko nowe czynię. I mówi: Napisz to, gdyż słowa te są pewne i prawdziwe (Obj. 21:1-5).
Myli się ten, który uważa, że skoro Biblia mówi, że słowa te są pewne i prawdziwe, to nie zostaną zmienione, lub inaczej skomentowane przez "niewolnika"
"Podczas Tysiącletniego Panowania Jehowa będzie tymczasowo
"przebywać" wśród ludzi przez swego Królewskiego przedstawiciela i Syna
Jezusa Chrystusa. Jednakże z końcem tego okresu, gdy Jezus przekaże
Królestwo swemu Ojcu, nie będzie już potrzebny żaden królewski
przedstawiciel czy rzecznik. Jehowa już zawsze będzie bezpośrednio
przebywać w sensie duchowym ze 'swymi ludami'. (...) Cóż za wzniosły przywilej dla ludzkości!".

Tekst biblijny mówi wyraźnie: I będzie mieszkał z nimi, nie tymczasowo, bo nowe Jeruzalem zstąpi z nieba na ziemię. Nie ma tam już morza. o którym to milczą komentatorzy tego tekstu. Jeśli przyjąć wykładnię, że morze to ludzie, to nie byłoby tam ludzi.

To jest po prostu inna ziemia, "nowa ziemia", która powstanie po sądzie ostatecznym, po skończeniu 1000 lat. Szatan
będzie wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie znajduje się też
zwierzę i fałszywy prorok, i będą dręczeni dniem i nocą na wieki wieków
(Obj. 20:10).

Tekst z Objawienie 21:4 wyraźnie koresponduje z Listem Apostoła Pawła do Koryntian: I
potem nastanie koniec, gdy odda władze królewską Bogu, gdy zniszczy
wszelką zwierzchność oraz wszelką władzę i moc. Bo on musi królować,
dopóki nie położy wszystkich nieprzyjaciół pod stopy swoje. A jako ostatni wróg zniszczona będzie śmierć.
wszystko bowiem poddał pod stopy jego. Gdy zaś mówi, że wszystko
zostało poddane, rozumie się, ze oprócz tego, który mu wszystko poddał.
A gdy mu wszystko zostanie poddane, wtedy też i sam Syn będzie poddany
temu, który mu poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkim
(Kor. 15:24-28)

1000 - Milenium

Milenium - jest wyrazem pochodzącym z łaciny i oznacza - 1000 lat. Tym wyrażeniem jest nazwane Królestwo Pokoju i Sprawiedliwości,
które założy Jezus Chrystus po Swoim powtórnym przyjściu. Jak wiemy, w
Starym Testamencie jest jeszcze wiele nie wypełnionych proroctw takich
jak:

1. o antychryście,
2. o czasie wielkiego ucisku,
3. o ostatnim buncie narodów,
4. o końcu rozproszenia Żydów,
5. o ich nawróceniu się,
6. i wreszcie proroctwa o samym Jezusie Chrystusie jako o Sędzi i Królu całego świata.

Dziwne by to było gdybyśmy wierzyli, że zapowiedziane proroctwa wypełnią się tylko symbolicznie. Proroctwa
te mówią o karze i błogosławieństwach. Niektórzy próbują zachować
błogosławieństwa, a kary wypełniają symbolicznie. Inni błogosławieństwa
przesuwają w sfery duchowe, które mają się wyplenić dopiero w niebie.
Na długo przez napisaniem Księgi Apokalipsy, duchowi przywódcy żydowscy
w Talmudzie utrzymywali, że panowanie Mesjasza będzie trwało 1000 lat.
Niektórzy komentatorzy biblijni twierdzą, że gdyby w Księdze Objawienia
(20:1-10) nie zostało sześć razy wspomniana liczba 1000 lat, to nauka
ta poszła by w zapomnienie. Oczywiście takie twierdzenie jest
nieuzasadnione.

Proroctwa Nowego Testamentu na temat Milenium potwierdzają wypowiedzi Starego Testamentu,
przy czym w obu częściach Biblii zagadnienie jest traktowane w sposób
nieco odmienny. Nie możemy zapomnieć o tym, że Stary Testament zajmuje
się przede wszystkim doczesną przyszłością Izraela i innych narodów.
Prawie nie znajdziemy tam wypowiedzi na temat:
- zbawienia
- życia wiecznego
- stanu człowieka po śmierci
Są to tematy, którymi zajmuje się przekaz ewangeliczny. Stary Testament
rzuca pewien snop światła na te zagadnienia, ale na tyle wystarczający,
aby naród wybrany mógł zapoznać się z tą nauką choćby w ogólnych
zarysach. Zostało to wyrażone przez uczniów Pana Jezusa, kiedy
powiedzieli: A myśmy się spodziewali, że On odkupi Izraela, lecz już dziś trzeci dzień, jak to się stało (Łuk. 24:21).
Czytając proroctwa Daniela śmierć Pana Jezusa nie pasowała im do poniższego opisu: Oto
w obłokach niebieskich przyszedł ktoś, podobny do Syna Człowieczego;
doszedł do Sędziwego i stawiono go przed nim. I dano mu władzę i
chwałę, i królestwo, aby mu służyły wszystkie ludy, narody i języki, Jego władza - władzą wieczną, niezmienną, jego królestwo - niezniszczalne (Dan. 7:13,14). Dopiero Nowy Testament bardzo wyraźnie tłumaczy nam dwukrotne przyjście Jezusa: Tak Chrystus, raz ofiarowany, aby zgładzić grzechy wielu, drugi raz ukaże się nie z powodu grzechu, lecz ku zbawieniu tym, którzy go oczekują (Hebr. 9:28).
Po Jego zmartwychwstaniu zebrani uczniowie pytali: Panie czy w tym czasie odbudujesz królestwo Izraelowi? (Dz. 1:6). Piotr przekonywał Żydów: Którego
musi przyjąć niebo aż do czasu odnowienia wszechrzeczy, o czym od
wieków mówił Bóg przez usta proroków swoich (...) (Dz. 3:21).
Bóg zatroszczył się o to, by lud Boży miał wyraźny obraz na to, co
jeszcze ma się wydarzyć na ziemi. Pisma greckie w całości potwierdzają
naukę proroków starotestamentowych, co dotyczy KRÓLESTWA MESJASZA.
Wiele szczegółów mamy zawarte w Księdze Objawienia, które uzupełniają
i rozszerzają proroctwa starotestamentowe.

1. pierwsze zmartwychwstanie na początku tysiąclecia (Obj. 20:5-6)
2. związania szatana (Obj. 20:1-3)
3. Czas trwania milenium - Obj. 20:4
4. drugie zmartwychwstanie, nazwane też sądem ostatecznym ,gdy się skończy 1000 lat Obj. 20: 11-15)
5. ostatni bunt - Obj. 20:7-10

Historia nauki o 1000-leciu

Nauka ta, jak wiele innych doznała wielu zniekształceń i przesady,
co spowodowało u wielu nie traktowanie jej jako nauki biblijnej.
Przeciwnicy tej nauki nazywają ją cielesną, niegodną obywatela nieba,
który właściwie na tej ziemi nie powinien oczekiwać niczego dobrego.
Ale co zrobić z przekazami biblijnym, które te tematy poruszają?
Nauka eschatologiczna przygotowuje wierzących na wielki ucisk,
Armagedon. Milenium i wieczność. Gdyby historia ludzkości sięgała tylko
poprzez czas panowania antychrysta i jego zwolenników do ich
tragicznego końca, to w gruncie rzeczy panowanie przyjście Jezusa
Chrystusa byłoby tylko nawiedzeniem ruin, co równałoby panowaniem nad
gruzami zniszczonej ziemi, i Bożą porażką. Ostatnie słowa zawsze należą
do Boga, a one mówią, że po straszliwym wielkim ucisku,
przyjdzie okres 1000-lecia, szczęścia i dobrobytu dla tych, który
poddadzą się Jego zwierzchności. Po tym okresie kiedy wypełnią się
wszystkie proroctwa, z ostatnim buntem narodów, które będzie miało
miejsce tu na ziemi. Potem nastanie nowe niebo i nowa ziemia, czyli
wieczność.