Prorok Jeremiasz znany jest jako prorok nowego przymierza. Najczęściej cytowany w fragmentach Nowego Testamentu. (Jer. 31:31-34) Zechciejmy odczytać Księgę Jeremiasza. 13:1-11 - o lnianym pasie
"Tak
rzekł Pan do mnie: Idź i kup sobie lniany pas, włóż go na  swoje
biodra, lecz nie kładź go do wody! Kupiłem wiec pas zgodnie ze słowem
Pana i włożyłem go na swoje biodra. I doszło mnie po raz wtóry słowo
Pana tej treści: Weź ten pas, który kupiłeś, który masz na swoich
biodrach, i wstań, idź nad Eufrat i ukryj go tam w szczelinie skalnej!
Poszedłem więc i ukryłem go nad Eufratem, jak mi rozkazał Pan. A po
upływie wielu dni rzekł Pan do mnie: Wstań, idź nad Eufrat i zabierz
stamtąd pas, który ci tam kazałem ukryć. I poszedłem nad Eufrat,
grzebałem w miejscu, gdzie pas ukryłem, i zabrałem go stamtąd, lecz oto
pas ów był zniszczony i do niczego się nie nadawał. I doszło mnie słowo
Pana tej treści. Tak mówi Pan: Tak zniszczę pychę Judy i wielka pychę
Jeruzalemu: Ten lud zły, który się wzbraniał słuchać moich słów, który
kieruje się uporem swego serca i idzie za cudzołożnymi bogami, służąc
im i oddając im pokłon, stał się jak ów pas, który do niczego się nie
nadaje. Bo jak pas przylega do bioder męża, tak chciałem, aby cały dom
izraelski i cały dom judzki - mówi Pan - przylgnął do mnie, aby być
moim ludem, moja chlubą, chwałą i ozdobą. Lecz oni nie słuchali".
W księgach proroczych z reguły przedstawiony jest symbol i wykładnia
proroctwa. W tym rozdziale symbol jest zapisany w:Jer. 13:1-7, objaśnienie (Jer. 13:8-11. Jeremiasz dostaje polecenie: - kup sobie pas, schowaj go, po pewnym czasie zabierzesz  go ze szczeliny skalnej.
Wszystko opiera się na posłuszeństwie. Prorok nie zna celu poleceń - ale spełnia je. Okazuje się, że pas jest zniszczony
i nie nadaje się do niczego. Dlaczego tak piękna rzecz stała się czymś
bezużytecznym? Odpowiedź znajdujemy w wierszu (Jer. 13:11)  "Albowiem
jak przylega pas do bioder mężczyzny, tak przygarnąłem do siebie cały
dom Izraela i cały dom Judy - wyrocznia Pana - by były dla Mnie
narodem, moją sławą, moim zaszczytem i moja dumą".

Nauczanie o przymierzu

Izrael odrzucił ten przywilej, dlatego Bóg ukarał ich, i to samo
uczyni z mieszkańcami ziemi za zło, niegodziwość i grzechy. Położy kres
pysze zuchwałych i dumę okrutników poniży. Słowo Boże pokazuje nam co
było wolą i zamysłem Boga względem ludzkości. "I wezmę sobie was za mój lud, będę Wam Bogiem" ty jesteś lu­dem moim, Ja jestem Twoim Bogiem". (2 Mojz. 6:7) "Będziecie moją szczególną własnością pośród wszystkich narodów. Będziecie mi królestwem kapłanów i ludem świętym". ( 2 Mojz. 19:5,6)
W
tych kilku słowach odczytujemy zbawczy plan Boży. Bóg pragnie, aby Jego
lud należał do Niego całym sercem. W Synu ustanawia lud. "Każdy,  kto podaje w wątpliwość Syna, nie ma i Ojca. Kto wyznaje Syna, ma i Ojca". (1 Jana 2:23)

Symbol pasa

Bóg go używa jako przymierze, które zawarł z Izraelem, jako wzajemną przynależność. Niestety w sensie negatywnym: "Niech mu będzie jak odzienie, które go okrywa, i pas, którym stale się opina. (Ps. 109:19)
Chodzi o przynależność do Chrystusa, "Czyż nie wiecie, że ciała wasze
są członkami Chrystusa? Czy wziąwszy członki Chrystusa będę je czynił
członkami nierządnicy? Przenigdy! Albowiem czyż nie wiecie, że ten, kto
łączy się z nierządnicą, stanowi z nią jedno ciało? Będą bowiem - jak
jest powiedziane - dwoje jednym ciałem. Ten zaś kto się łączy z Panem,
jest z nim jednym duchem". (1 Kor. 6:15-17)

Chlubą Boga

To lud, który jest wierny, jest Jego sławą (chlubą). Bóg swą chwałę przekazuje i ogłasza swojemu ludowi
Bóg jest dumny, gdy szczyci się swoim ludem. Raduje się z naszego święta radości i pogodnego życia, z upodobania jakie znajdujemy w życiu. Zrozumiała jest zatem gorycz z jakim Pan wymienia ostatnie słowa: "Lecz oni mnie opuścili (Jer. 13:11)

Zbutwiały pas symbolizuje nie dotrzymane przymierze. Gdy nie jest pielęgnowane, rozpada się. Taki stan rzeczy smuci Boga - ponieważ człowiek nie uwierzył w Jego obietnice i nie odpowiedział na Jego przymierze, na Jego plan. Bóg podchodzi do nas jak do oblubienicy, traktując ją jak przyjaciela, "który kocha w każdym czasie".
(Przyp. 17:17), a został zdradzony! Człowiekowi nieraz trudno zrozumieć
Boga, który mimo ludzkiego nieposłuszeństwa nadal nas miłuje. Każdy
nasz sukces jest Jego sukcesem, każda porażka Jego smutkiem.
Nasz brak wzajemności, nasze lenistwo, jest dla Niego przykre. "Czy panna zapomni swojej ozdoby, oblubienica swojego pasa? Lecz mój lud zapomniał o mnie od niepamiętnych czasów."
(Jer. 2:32 ) Bóg jest pasem Izraela, przywiązał się do niego, i jest mu
bardzo smutno. Mimo tej duchowej zdrady dotrzymał wierności, zawiera z
Izraelem nowe przymierze

Ten kielich to nowe przymierze - Łuk. 22:20 Które Bóg przepowiedział przez usta proroka Jeremiasza: "Oto nadchodzą dni wyrocznia Pana - kiedy zawrę z domem Izraela nowe przymierze". (Jer. 31:31)

Pan Jezus bierze na siebie konsekwencje niewiernego ludu - oddając
za niego i tych, którzy w Niego uwierzą życie wieczne. (Jan 3:16). W
obrazie lnianego pasa istnieje już zapowiedź odbudowanego przymierza
Pan Jezus płacze nad miastem, gdy ono Go nie słucha i staje się
zbutwiałym pasem. Również i my powinniśmy wziąć na siebie ubóstwo,
nędzę, krzyk i ból ludzkości i złożyć je w rękach Pana (Mat. 11: 8-30)
Pan cię odnalazł - czy jesteś mu za to wdzięczny? A może letni, głuchy
i niedbały. To nowe przymierze jeśli nie jest odnawiane butwieje - ze
stratą dla nas. Kiedy i jak zdarza się nam zaniedbywać przymierze?
Kiedy relacja z Bogiem zaczyna się załamywać? Gdy nie traktujemy tego
jako głębokiej przyjaźni. Ta relacja to coś więcej niż zasady moralne,
czy formalne przestrzeganie przekazań. Chodzi o taką relację, która
wprowadzi nas w całość planu Bożego, do którego Bóg nas zaprosił.