Fundamentalna nauka świadków

Wielu czytelników Strażnicy często zadaje sobie pytanie: która nauka
ŚJ jest podstawowa, fundamentalna? Fundamentalną nauką za czasów
Russella był rok 1874, gdzie umiejscowił niewidzialne przyjście Chrystusa, powstanie bestii, strącenie szatana etc.
Kiedy upadły wszystkie jego "proroctwa" zapisane między innymi w jego tomach możemy przeczytać, że: Koniec czasu, okres 115 lat, od roku 1799 do roku 1914 jest szczególnie zanotowany w Piśmie Świętym. Koniec czasu, albo przygotowania Jehowy liczy się od roku 1799 do 1914
i chociaż odznacza się wielkim rozmnożeniem umiejętności, większym,
aniżeli w jakimkolwiek czasie przedtem, to jednak zakończy się czasem
wielkiego ucisku, jakiego nigdy jeszcze nie było.

Po śmierci Russella

Kilkadziesiąt lat po jego śmierci w jednej z książek wydanych przez
Towarzystwo Strażnica pisano zgoła coś innego. Stwierdzono, że czasy
końca nie zakończyły, ale rozpoczęły się w roku 1914:
Rok
1914 wyznaczyły proroctwa biblijne. (...) Potwierdzeniem poprawności
tej daty jest okoliczność, że stosunki światowe, które miały się
ukształtować w tym okresie, nastały od roku 1914 - dokładnie tak, jak to zostało przepowiedziane. (...).
Małe wydawałoby się szachrajstwo zamiast "do 1914", napisali "od 1914". Czy to jest nowe światło, czy jawne kłamstwo? Przecież te wypowiedzi są zaczerpnięte z publikacji Towarzystwa Strażnica.
Kiedy wymarło pokolenie roku 1914, w jednym z Przebudźcie się!, w stopce redakcyjnej, aby niewielu to zauważyło, podstępnie wycofywano się z wcześniejszych kłamstw:
uCo najważniejsze, czasopismo to umacnia zaufanie do obietnicy danej przez Stwórcę, że zanim przeminie pokolenie pamiętające wydarzenia z roku 1914, nastanie nowy świat, w którym zapanuje pokój i bezpieczeństwo.
uCo
najważniejsze, czasopismo to umacnia zaufanie do obietnicy naszego
Stwórcy, że obecny niegodziwy i pełen bezprawia system rzeczy zostanie
zastąpiony przez nowy świat, w którym zapanuje pokój i bezpieczeństwo.

Fundamentalną nauką to rok 1914

który podstępnie zmieniono w 1995 w Strażnicy nr 21. Pokolenie, które pamiętało rok 1914 nie miało wymrzeć zanim nastanie nowy świat Strażnicy.
Kto ogłaszał te nauki w imieniu Boga? "Ów samozwańczy niewolnik" nie ma najmniejszych skrupułów, aby napisać o sobie:
Ludzie uciekają się do zwodzenia i krętactwa, aby ukryć to, czego się
wstydzą, na przykład oszustwo. My nie mamy czego się wstydzić, gdyż
nasza praca i nasze orędzia nie są szalbierstwem, lecz cechuje je
sprawiedliwość i prawda. Dlatego możemy jaśnieć pełnią chwały tego
światła. Nie posługujemy się nieuczciwie Słowem Bożym".

Drogi głosicielu! Czy jesteś tego świadomy, kto i czym cię karmi?
Obyś lepiej nigdy tych "cudownych prawd" nie słyszał, byłoby to lepiej
dla ciebie i twego otoczenia. Ponoć dobry Bóg:
"Za pomocą Biblii oraz opartych na niej publikacji objaśnia im swoje "prawo i słowo",
dzięki czemu uczą się Jego dróg. (...) Korzystając z Bożego poparcia,
Świadkowie Jehowy wszędzie na ziemi posłusznie wyruszają, aby
pozyskiwać uczniów, których szkolą i chrzczą.

Niewolnik, który nie wie, co czyni jego Pan (Jan 15:15). Zapowiadał różne daty 1874, 1914,1925, za które obarcza Boga. Przecież On nie, ani pokolenia takiego czy innego.

Drzewo z Daniela - 4-ty rozdział

Drzewo, które widziałeś, tak
bardzo potężne, rozrosłe, sięgające samych niebios i widoczne aż z
krańców ziemi, drzewo o pięknych liściach i owocach tak licznych, że
dostarczało pożywienia dla wszystkich; drzewo, pod którym mają swoje
legowiska polne zwierzęta, a na jego gałęziach gnieżdżą się ptaki
powietrzne, to drzewo to właśnie ty o królu,
który stałeś się wielki i potężny, a swej wielkości tak wzrastałeś, że
sięgałeś aż niebios, zaś twoja władza rozciągała się aż po krańce
ziemi. I wszystko to przyszło na króla Nabuchodonozora.
Przeto to wielkie drzewo dosięgające aż do nieba, które Nabuchodonozor, król babiloński widział, obrazowało niebieski urząd Lucyfera,
mianowicie, niewidzialne zwierzchnictwo nad Adamem i Ewą, a także nad
niższymi stworzeniami, czyli zwierzętami. To zwierzchnictwo wówczas
było sprawiedliwe.
Drzewo przedstawia coś ważniejszego, zwierzchnią władzę Boga, zwłaszcza w odniesieniu do naszej ziemi.

Co przedstawia to drzewo?

Bóg przez proroka Daniela wyłożył mu jego znaczenie.
"(...) Panie mój! Ten sen dotyczy twoich nieprzyjaciół, a jego wykład twoich przeciwników. Drzewo, które widziałeś, które
rosło i było potężne, którego wysokość sięgała nieba, a było widoczne
na całej ziemi, którego liście były piękne, a owoc obfity, i które
miało pokarm dla wszystkich, pod którym mieszkały zwierzęta polne, a w
jego gałęziach gnieździły się ptaki niebieskie - To jesteś ty, królu: rosłeś i stałeś się potężny, twoja wielkość urosła i sięga nieba, twoja władza rozciąga się po krańce ziemi" (Dan. 4:16-19).
"A to, że król widział anioła świętego, zstępującego z nieba i mówiącego: Zetnijcie to drzewo
i zniszczcie je, lecz jego pień korzenny pozostanie w ziemi, w obręczy
żelaznej i miedzianej, na niwie zielonej, aby rosa niebieska go
zraszała i by miał udział ze zwierzętami polnymi, aż przejdzie nad nim
siedem wieków!" (Dan. 4:20).

Ten rozdział donosi nam o śnie króla babilońskiego Nabuchodonozora, który bezpośrednio dotyczył jego osoby: "Zaniepokojony
król powiedział:(...) aby przyprowadzono przede mnie wszystkich mędrców
babilońskich, aby mi podali wykład snu. I przyszli wróżbici,
czarownicy, Chaldejczycy i astrologowie, i opowiedziałem im sen; lecz
nie podali mi jego wykładu" (Dan. 4:3,4).
Jak należy rozumieć ten sen o drzewie, zesłany przez Boga na Nabuchodonozora? Odpowiedzi należy szukać w następnych wierszach: "Taki
jest wykład, królu, i takie jest rozstrzygnięcie Najwyższego o królu,
moim panu: Wypędzą cię spośród ludzi, mieszkać będziesz ze zwierzętami
polnymi i jak bydło trawą karmić cię będą; będzie cię zraszać rosa
niebieska, siedem wieków przejdzie nad tobą, aż poznasz, że Najwyższy
ma władzę nad królestwem ludzkim i że daje je temu, komu chce. A to, że
polecono pozostawić pień korzenny drzewa, znaczy: Królestwo twoje będzie ci zachowane, gdy poznasz, że władza należy do niebios" (Dan. 4:21- 23).

I na tym kończy się Biblijne wyjaśnienie snu dotyczącego wyłącznie króla babilońskiego Nabuchodonozora.